Promosyon Takvim

Seçim ürünün özelliklerinden değil, dağıtımın kendisinden başlar. Kimin alacağı, ürünün nereye konacağı ve orada ne iş göreceği netleştiğinde model listesi kendiliğinden daralır. Aşağıdaki eksenler bu daralmayı sırayla yapar ve her biri bir sonrakinin sorusunu değiştirir. Sonuncusu takvimi diğer kurumsal ürünlerden ayırır: ürünün gideceği yer dönem başında bir kez boşalır.

Dağıtım listesinin birimi

Liste kişi başına da çıkabilir, oda ya da işyeri başına da. Bir birimin ortak duvarında tek bir ürün asılıysa listeyi kişi sayısıyla çıkarmak adedi gereksiz büyütür; kişiye teslim edilen bir üründe ise sayım kişi başınadır. Kanal bu birimi doğrudan belirler: kurum içi dağıtımda birim çoğunlukla oda ya da bölüm, bayi ve saha dağıtımında ise işyeridir. Adet bu karardan sonra sayılır, öncesinde değil.

Takvimin üstüne yazılıp yazılmayacağı

İki farklı ürün vardır: yalnız bakılan bir yüzey ve üstü işaretlenen bir çalışma aracı. Birincisinde ızgara okunur; ikincisinde ızgaranın üstüne yazılır ve yazılan şey bir süre orada kalır. Bu karar not alanının, kılavuz çizginin ve yazılabilir yüzeyin gerekip gerekmediğini belirler. Kalemin tutmadığı parlak bir yüzey, üstüne yazılacak bir üründe baştan elenir. Kurum içinde iş takibi yapan birimlerde ikinci tip gündeme gelir.

Gövdeyi ayakta ya da asılı tutan yapı

Ürünü dönem boyunca aynı yerde tutan şey ızgara değil, gövdenin yapısıdır. Spiral, blok yapıştırma, karton ayak, askı deliği ve arkalık birbirinin yerine geçmez; her biri farklı bir yere tutunur. Asma düzeni olmayan bir gövde duvara bağlanmaz, ayakla duran bir gövde ise düz bir yüzey ister. Yapı seçilirken ürünün gittiği yerde bir çivi mi yoksa boş bir yüzey mi bulacağı sorulur. Yaprakların dönem boyunca dağılmadan bir arada kalması da aynı yapının işidir.

Izgarada işaretlenecek günler

Izgara yalnız gün adlarını taşımaz; resmî ve dinî günler de onun üstünde durur. Buna kuruma özel tarihler eklenir: kuruluş yıldönümü, fuar katılımı, dönem başı, bayi toplantısı. Bu bilginin baskı öncesinde kimden geleceği baştan belirlenir; sonradan ulaşan bir tarih ızgarada yer bulamaz. Tarihleri derleyen kişi çoğunlukla kurumun içindedir ve listeyi tek bir birimden değil, birden çok birimden toplar. Ay adları her kurumda aynıdır, işaretlenen günler değildir.

Dönemin başında yerini alma

Takvim boş bir yere değil, dolu bir yere gider. Duvarda ya da masada o yer tektir ve orada geçen dönemin ürünü durur. Aralık sonunda o ürün iner, Ocak'ta yerine ilk ulaşan geçer ve yer kapanır. Sonra gelen takvim kutusundan hiç çıkmayabilir; ürünün kendisi kusursuz olsa bile yerini bulamaz. Bu yüzden dağıtımın kendisi, ürün seçiminden ayrı bir karar olarak ele alınır.

Listenin birimi, bu eksenlerin hepsinden önce kapanmalıdır. Birim belirlenmeden adet sayılamaz, adet bilinmeden hangi yapının dağıtıma uygun olduğu sorulamaz. Izgaraya girecek tarihler ise en geç kapanabilen maddedir ve gecikmesi bütün planı bekletir.

Takvimde kurum işareti sonradan eklenen bir parça değildir; ürünün kendi basılı yüzeyinin bir parçası olarak çıkar. Izgara, ay adları ve kurum işareti aynı yüzeyde, aynı anda yerini alır. Bu yüzden işaretin nereye yerleşeceği tasarım aşamasında kararlaştırılır, üretim sırasında değil. İşaretin durabileceği yerler bellidir: künye bandı, alt kenar, arkalık, ayak yüzeyi ve kapak yaprağı.

Kâğıt yüzeyi basan yöntem, dağıtımın büyüklüğüne ve yaprakların birbirinin aynısı olup olmadığına göre ayrışır. Ofset kurulumu bir kez yapar ve o kurulumu baskının sonuna kadar taşır; kurulum tek olduğu için hazırlık payı dağıtım büyüdükçe küçülür ve ton her yaprakta aynı kalır. Dijital baskı kurulum istemez, bu yüzden küçük partilerde ve birimden birime değişen sayfalarda ayrışır. Seçim bu iki soruyla kapanır, tasarımın kendisiyle değil.

Zemin tonu işaretin okunurluğunu doğrudan belirler. Açık bir zeminde koyu işaret hem yakından hem uzaktan okunur; koyu ya da desenli bir zeminde aynı işaret kenarlarını kaybeder. Renk sayısı arttıkça bu risk büyür, çünkü her renk kendi karşıtlık sorununu getirir. Tek renkli bir kurum işareti neredeyse her zeminde çalışır ve ızgaranın okunmasını engellemez.

Ürünün kâğıt yüzeyi tek yüzey değildir. Ayak, arkalık ve askı bandı gibi parçalar kâğıtla aynı işi görmez; üstlerindeki uygulama ayrı bir karara bağlanır ve tek bir kararla birlikte çözülmez. Kâğıt dışı bir yüzeyde duracak kurum işareti bu yüzden kâğıttaki işaretle aynı anda değil, kendi başına karara bağlanır; düz ve dar bir alanda serigrafi tek renkte dolgun bir sonuç verir. Bu parçaların ürünle birlikte mi yoksa ayrı mı hazırlandığı da baştan bilinir; iki durum aynı hazırlığı istemez.

Üretim tesisleri, depolar, atölyeler ve saha kuruluşları takvimi ortak alanın duvarında kullanır. Sevkiyat günleri, vardiya değişimi ve bakım duruşları çoğu zaman ızgaranın üstüne elle işlenir; ürün bu kurumlarda bir çalışma aracıdır. Bu kullanımda yazılabilir yüzey ve sağlam bir asma düzeni öne çıkar, çünkü ürün tozlu ve hareketli bir ortamda durur. Dağıtım listesi de kişi başına değil, hat, ambar ya da atölye başına çıkar.

Bayi, acente ve esnaf ağına yapılan dağıtımda ürün kurumun dışına çıkar. Takvim müşterinin kendi işyerine gider ve dönem boyunca orada kalır; kurum işareti de o işyerinde durur. Liste bu yapıda kurum içi kadrolarla sınırlı değildir ve çoğunlukla bölge bölge çıkarılır. Farklı büyüklükteki işyerlerine aynı ürünün gitmesi, gövdenin her yere tutunabilmesini gerektirir.

Sağlık, eğitim ve kamu birimlerinde takvim dönem düzeniyle birlikte okunur. Nöbet listesi, toplantı takvimi ve dönem başlangıçları ızgarada karşılık bulur. Dağıtım kişi kişi değil birim birim yapılır: poliklinik, kat, bölüm ya da sınıf. Birim listesi kurumun kendi iç yapısından çıkar ve dışarıdan tahmin edilemez.